Gastblogger Daniëlle | De koek is op

Gastblogger Daniëlle | De koek is op

De koek is op… Ik voel het aan alles. Mijn lijf dat niet meer mee wil werken. Ik snotter al een paar weken, alles in mijn lijf doet pijn en de kinderen mopperen wat af tegen elkaar. En ik mopper terug. Ik loop op mijn tandvlees, ben chagrijnig en ik heb het eerst zelf niet eens door. Ik ben al maanden aan het doorgaan. Twee banen, een man met een drukke baan, drie kinderen en teveel hooi op mijn vork. Toch ontken ik het. Ik kan het wel aan. Ik moet niet zeuren, iedereen heeft het druk. Alle kleine ‘klachten’ die ik heb negeer ik. Dat hoort er gewoon bij als je een gezin hebt.

Dit is niet de moeder die ik wil zijn voor mijn kinderen

De omslag komt als de kinderen op een middag elkaar al uren in de haren vliegen en ik uiteindelijk zo tegen ze uitval, dat ik er zelf van schrik. Ik heb er direct spijt van. Dit is niet de moeder die ik wil zijn voor mijn kinderen. Wat is er gebeurd?
In mijn kindercoachpraktijk zie ik vaak ouders die het even niet meer zien zitten. Ik zie ze worstelen met zichzelf, met elkaar en met hun kinderen. Ze komen aanvankelijk voor hulp (voor één) voor hun kinderen. Maar vaak zit daar een hulpvraag voor zichzelf onder. Want hoe kun je er voor je kinderen zijn, als je als ouder niet eens goed voor jezelf zorgt? Ik probeer ouders in mijn praktijk er daarom altijd van bewust te maken dat je eerst als ouder goed voor jezelf moet zorgen, wil het met je kind goed gaan. Kinderen houden ouders een spiegel voor en je ziet dan ook dat kinderen met hun gedrag laten zien hoe het met jou als ouder gaat.

Lees ook: Daniëlle | Mijn kind is anders

Hoe heb ik dan deze signalen van mijn eigen kinderen kunnen missen?

Ik ben dan wel kindercoach, maar niets menselijks is mij duidelijk vreemd 😉 Ik heb niet geluisterd naar wat mijn kinderen met hun gedrag mij hebben willen vertellen: dat ik pas op de plaats moet maken en dat ik beter voor mezelf had moeten zorgen.

Beter voor mezelf zorgen betekent voor mij dat ik meer tijd moet vrijmaken voor mezelf. En oh, wat vind ik dat moeilijk. Want dat ben ik niet gewend. Het voelt zelfs een beetje als spijbelen, want wat had ik veel andere dingen kunnen doen in die tijd. Maar ik weet dat het nodig is om voor mezelf en voor de rust in huis te zorgen, dus vanaf nu plan ik iedere week tijd voor mezelf in. In die tijd lees ik nu languit op de bank een boek, bel ik met vriendinnen of ik doe gewoon eens helemaal niets. En wat voelt dat heerlijk. Ik merk dat ik zelf weer beter in mijn vel kom te zitten. En als één van de kinderen tegen mij zegt, dat ik de laatste tijd zo blij ben, weet ik dat ik op de goede weg ben. Om helemaal weer de balans terug te krijgen, weet ik dat ik nog één keuze moet maken. Een keus die ik steeds op de lange baan heb geschoven, omdat ik het heel eng vind, maar waarvan ik weet dat die me uiteindelijk veel gaat brengen. Hierover later meer….

Hoe breng jij de balans terug in je gezin? Hoe zorg jij goed voor jezelf als ouder?

Liefs,
Daniëlle

 

 

4 gedachten over “Gastblogger Daniëlle | De koek is op

  1. Lieverd, wat heb je het weer goed verwoord. Maar ik vind dat je trots mag zijn op je zelf, dat je het zelf ziet wat er verkeerd gaat en gelukkig er wat mee doet. En ik ben trots op jou, dikke knuffel. Ria

Geef een reactie