Het verhaal van Illona | Gay zijn is geen lifestyle

Het verhaal van Illona | Gay zijn is geen lifestyle

De 37 jarige Illona (alias) wil graag iets kwijt. Iets wat haar enorm dwars zit. Met haar verhaal hoopt ze mensen aan het denken te zetten.

Ergens heb ik altijd wel getwijfeld aan mij geaardheid. Al als tiener vond ik vrouwen prachtige wezens. Ik heb geen afkeer tegen mannen, integendeel. Ik heb de afgelopen 20 jaar meerdere lange relaties gehad met mannen. Uit de laatste relatie zijn 2 kinderen uit voortgekomen waar ik zielsveel van houd.

Nu ik een relatie met een vrouw heb, ben ik meer mijzelf dan ooit. Het klopt gewoon. Ik voel mij compleet.

Laatst sprak ik iemand die mij vroeg of ik wel zeker wist dat ik deze lifestyle wilde. Redelijk in schok antwoordde ik met een wedervraag: ”Wat bedoel je precies met deze lifestyle”. ”Gay lifestyle bedoel ik natuurlijk”. Ik verslikte mij bijna in mijn koffie. Een gay lifestyle? Ik wist niet dat ik mij identificeerde met mijn seksuele geaardheid. Maar waarom raakt de oppervlakkige aard van de vraag mij zo?
Ik kies voor liefde. Dat heeft met mijn hart te maken. Niet met onwetendheid, niet met een experimenterende fase. Gay zijn is geen lifestyle en zal dat nooit zijn. Een lifestyle is naar mijn mening hoe ik mijn leven inricht. Mijn seksuele geaardheid is geen keus, het is wie ik ben en dus niet hoe ik mijn leven inricht.

Ik wil mijzelf zijn zonder mijzelf te moeten verontschuldigen

Toch raakt het mij. Schijnbaar heb ik meer behoefte gezien en begrepen te worden dan ik dacht. Ik heb geen erkenning nodig, dacht ik. Maar als dat zo was dan begrijp ik niet waarom zo een kortzichtige opmerking mij raakt. In een hokje worden gezet voelt niet goed.

Het niet geaccepteerd zijn door iemand die je dierbaar is doet zeer. Mijn gesprekspartner kan mij in zijn ‘lifestyle’ niet plaatsen. Gek, want ik heb nooit iemand gevraagd of zij zeker weten dat zij de hetero lifestyle willen. Het is nooit in mij opgekomen om te twijfelen aan iemands persoon en zijn of haar leven vanuit het hart.

Lees ook: Het verhaal van Melanie | BAM

En omdat ik toen met een mond vol tanden stond en niets, maar dan ook niets wist te zeggen tegen mij gesprekspartner, doe ik dat nu. Omdat ik niet de enige ben die met oordelen van anderen te maken heb. Haal hier alsjeblieft je voordeel uit en verdiep je erin bij oprechte interesse of denk twee keer na voor je kwetsende opmerkingen maakt waarmee de relatie voorgoed veranderd.

Wil jij ook (anoniem) je verhaal delen? Stuur mij een email via het contactformulier.

Geef een reactie