Het verhaal van Ingrid | Daag onschuld, hallo liefde

Ingrid (alias) is een vrijgezelle jongedame van 23. Ze doet stoer en doet vooral haar best te verbergen hoe onschuldig ze eigenlijk is. Totdat ze iemand ontmoet die daar verandering in brengt. Ze vraagt om advies maar als je tussen de regels leest, vraagt ze ook om begrip.

Ik was net gestart bij mijn nieuwe werkgever. In een mannenwereld waar ik als vrouw zijnde in de minderheid was. Het was best wel wennen. Niet zozeer de werkzaamheden maar de sfeer die er hing. Mijn collega’s gingen nogal vrij met elkaar om. Ontzettend veel humor, wat de lange dagen stukken makkelijker maakte, maar ook veel fysiek contact. In het begin keek ik mijn ogen uit. Hier en daar zag ik een mannelijke en een vrouwelijke collega wel erg close met elkaar. Na een aantal maanden was ik er wel redelijk aan gewend. Ik werd ook wel rustig aangepakt, om het maar zo te noemen. Ze wilden mij niet wegjagen met hun gedrag. Mijn kat uit de mouw kijken gedrag werd geaccepteerd door de meesten. Zelf heb ik dit als prettig ervaren. Zo kon ik in mijn tempo wennen mij daar thuis te voelen.

Al gauw kreeg ik leuk contact met een aantal collega’s waar ik dagelijks mee samenwerkte. Langzamerhand werd ik steeds vaker meegevraagd voor de leuke activiteiten buiten het werk.

Ik kan mij nog herinneren dat mijn leidinggevende mij de allereerste dag de afdeling binnen begeleidde. Een collega viel mij direct op. Gewoon door zijn uiterlijk en uitstraling. Zijn natuurlijke charisma, zeg maar. Met een groepje van 10 mensen werkten we dagelijks samen, aten we samen tijdens de lunch en gingen we regelmatig samen stappen in het weekend.

Toch trok hij op een dag de stoute schoenen aan en vroeg mij mee uit.

De charmeur die mij de eerste dag opviel, was nogal een vrouwenmagneet. Zijn natuurlijke charisma viel niet alleen mij op maar ook de vrouwen met lef. Toch zocht hij steeds toenadering tot mij. Ik dacht eerst dat hij dat deed omdat het een zorgzaam type was en ik een verlegen meisje. Toch trok hij op een dag de stoute schoenen aan en vroeg mij uit. Ik denk dat ik vuurrood werd. Ik wist niet hoe ik moest reageren of wat ik moest zeggen. Hij, de man die alle vrouwen willen moest iets van mij?

Toch wees ik hem af. Hij, de charmeur die alle vrouwen willen was namelijk bezet. Voor mij betekende dat ‘verboden terrein’. Jaren verstreken en zijn gedrag veranderde niet. Hij gedroeg zich niet anders door mijn afwijzing. Ondertussen kon menig mens de spanning tussen ons zien en voelen. Gek, want hoe kon ik nou iets voor hem voelen? Ik wilde dat helemaal niet. En dat zag hij ook. Maar naarmatte de vriendschap groeide, groeide de liefde mee. En niet zo een beetje ook.

Natuurlijk kwam dit eens ter sprake met de vrouwelijke collega’s waar ik beter contact mee had. Iedereen ging er maar vanuit dat wij het met elkaar deden. Zo ontzettend jammer, want wij negeerden alle gevoelens juist.

Met een blik wisten wij elkaar te lezen. We konden urenlang praten alsof we de beste vrienden zijn. In een ruimte vol met mensen vonden onze blikken elkaar binnen een aantal tellen.

Ik wist ook wel dat zijn relatie meer iets was uit verantwoordelijkheidsgevoel. Dit niet zozeer tegenover haar maar wel tegenover het kind dat ze ongepland samen hebben gekregen na een korte relatie. Maar toch bezet is bezet. Daar blijf je vanaf. Ik kan je eerlijk vertellen dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is.

Het heeft jarenlang geduurd, maar ik ontkwam er niet aan. En hoe schuldig ik mij ook voelde, hij maakte mij happy. Voor het eerst in mijn leven voelde ik mij compleet. Ik kon mijzelf zijn. Niets werd er van mij gevraagd of verwacht en dat maakte alles nog zoveel echter. Hij was er niet op uit mij in bed te krijgen. Hij wilde hetzelfde als ik, samen tijd doorbrengen. En wat doe je als je je ware liefde op het verkeerde moment ontmoet? Luister je naar je hart of je verstand? Luister je naar de mensen om je heen?

Beter een liefde verloren te hebben dan haar nooit bezeten te hebben
C.J. Wijaendts Francken

Mijn hart was vrij lastig te negeren. Mijn verstand was redelijk in de war en wilde dat ik gewoon genoot van het moment, ook al is het tijdelijk. Ken je het gezegde ‘beter een liefde verloren te hebben dan haar nooit bezeten te hebben’? Een prachtige uitspraak van C.J. Wijaendts Francken.

Inmiddels hoort onze contact tot het verleden. En hoewel ik prima besef hoe fout het was, ben ik dankbaar dat ik dat soort liefde heb gekend. Het zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben, wat het leven ook brengt.

2 gedachten over “Het verhaal van Ingrid | Daag onschuld, hallo liefde

  1. Ik vind het ontzettend knap dat er niks fysieks gebeurd is!
    You go girl!

    Wat hem betreft wil ik niet goed praten wat hij wel of niet deed, maar ik zeg alleen dat een relatie van twee kanten moet komen… en verliefd worden kan iedereen!

Geef een reactie