Kerstweekendoverzicht

Zo, Kerst ook weer gehad. Heb jij fijne Kerstdagen gehad? Veel gegeten zeker? Hier viel dat eigenlijk wel mee. Ik heb me in ieder geval niet alle dagen volgepropt. Ik geef je een kijkje in mijn leven.

Kerstavond – Doodmoe en chagrijnig onderweg naar mijn schoonouders

Zaterdag, op Kerstavond zou mijn man tot 16.00 uur werken. Ik maakte de kinderen klaar zodat wij direct kunnen vertrekken richtingen mijn schoonouders, waar wij samen met schoonzus en haar gezin zouden gourmetten. Uiteindelijk stapte ik redelijk chagrijnig de auto in. Waarom? Dat ga ik je uitleggen.

Zaterdag is hier een redelijk drukke dag. Als enige volwassene thuis met een peuter van bijna 3 en een drukke dreumes van bijna 2 jaar, moet ik vrij veel doen van mijzelf. Wij wonen in een eengezinswoning met een verdieping en een grote zolder. Op de zolder staan zowel de wasmachine als de droger en wasrek. In de ochtend gaat de wasmand, die in de badkamer staat, richting de zolder. Tijdens mijn rondje door het huis, gaat alle beddengoed in de was, theedoeken en eventueel rondslingerende kleding. Alle gordijnen en ramen gaan open. Manlief is dan al naar zijn werk. Kinderen mogen in het weekend voor de televisie ontbijten. Zoals je wel zult begrijpen is dat niet altijd een denderdend succes. Er zijn dagen dat ik, zonder dollen, meer dan 30 keer de trap op en af loop. Ik voel me er niet goed bij ze lang alleen te laten maar constant meesleuren is ook geen optie. Herkenbaar? De bovenverdieping stofzuigen doe ik trouwens wel waar mijn kinderen bij zijn. De meiden vinden het geweldig mama te helpen waar kan.


Goed, ik had praktisch alle was al gedaan en opgehangen. Dingen die ik op korte termijn nodig had, had ik in de droger gegooid en alweer opgeruimd. Inmiddels was de badkamer al schoon, beddengoed verschoond, de kinderen gedoucht, gezogen, gestoomd, vaatwasser ingeruimd en zelfs de luiertas stond al klaar. Maar ik was dus totaal vergeten dat ik voor iedereen een outfit had klaarhangen, gestreken en al, behalve voor mijzelf. Mijn kledingkast ziet er redelijk triest uit. Ik heb een nette spijkerbroek, twee jurkjes en iets van drie shirts en truien. Zucht, ik heb praktisch niets om aan te trekken, niets leuks. Daar werd ik niet zozeer chagrijnig van, maar wel sip. Inmiddels sliep mijn jongste en was de oudste een filmpje aan het kijken dus kon ik heel even de tijd voor mijzelf nemen voor ik op de bank plof voor wat quality time met mijn lieve peuter. Wat ik uiteindelijk aan had?


In nog geen kwartier en maar drie keer de trap op en af te zijn gelopen om bij mijn peuter te kijken, was ik dan ook klaar. Het was 15 uur. Mooi. Ik hoefde alleen nog de kinderen aan te kleden en hun haartjes te doen. Ik kies er bewust voor om dit op het laatst moment te doen zodat de dames niet vies kunnen worden. Dat zijn ze ook gewend. Eenmaal aankleed, gaan de schoenen en jas aan en gaan we weg. Duurt het te lang, dan worden ze chagrijnig, onrustig en huilerig. Vooral de jongste. Vrij logisch eigenlijk.

Om 16.10 uur waren de kinderen klaar om te gaan. De laatste luier had ik al gedaan. De peuter had al een plasje op de wc gedaan. Ik heb de tas die wij mee zouden nemen bij de deur klaargezet en de kinderen laarzen aangedaan. Zo hoeft manlief niet op ons te wachten. Voor 16.15 is hij wel thuis. Althans dat dacht ik.

Maar om 16.30 was manlief er nog steeds niet. De kinderen hadden de laarzen al uit, de haartjes waren alweer in de war, overal lag speelgoed en de jongste….tja die was aan het huilen. Ze wilde weg. Mijn pogingen ze te vermaken en afleiden met dansen of een spelletje werkten niet meer. Het duurde te lang. Veel te lang. Uiteindelijk vertrokken we om 16.50 uur. En ja, ik stapte chagrijnig de auto in. Manlief kon er niets aan doen maar ik begreep niet dat men geen genade heeft, op Kerstavond notabene.

Gourmetten was trouwens gewoon gezellig. Voor onze meiden was dit de eerste keer. Of ik het nog eens zou doen? Nee, dat ook weer niet. Mijn moeilijke eters en gourmetten is blijkbaar geen succesvolle combinatie.


Eenmaal thuis, brachten we de kinderen direct naar bed. Het was immers redelijk laat. En ik, ik heb nog even de cadeautjes onder de boom gelegd zodat de meiden ze de volgende ochtend kunnen uitpakken.

Eerste Kerstdag – Pyjamadag 

Omdat wij de dag ervoor zo laat thuis waren, hebben de meiden uitgeslapen. Eenmaal wakker, hebben de meiden eerst dolle pret gehad met de kerstcadeautjes die onder de boom lagen. Vooral Bumba verstoppertje spelen en de theeset zijn een grote hit. Dat alleen al was een cadeau. Ik kan zo ontzettend genieten als ik mijn meiden zie genieten. Dat schaterlachen van ze, die glinstering in hun ogen.


Verder hebben wij een heerlijke zondag in onze pyjama’s gehad met allemaal lekkere hapjes en kerstfilms. Maximaal Kerstgevoel vind ik zelf. Ook al heb ik heel wat uurtjes bakkend in de keuken doorgebracht, hebben wij praktisch de hele dag lekker lui gedaan. En om eerlijk te zijn was ik daar wel aan toe. En ik niet alleen.

Tweede Kerstdag – Indoor gilparadijs 

Rustig de dag gestart met ontbijt. Aan tafel nemen wij de planning voor de dag door. De meiden hebben energie teveel lijkt het wel, dus besluiten we al vrij snel naar het indoor speelparadijs te gaan.

De drukte viel, verbazingwekkend, enorm mee. De meiden hebben zich bijna drie uur lang, samen met papa en mama, uitstekend vermaakt. Met de reuze blokken huizen bouwen met ramen en deuren, samen in de ballenbak, samen klimmen en van de grote glijbaan af en veel meer. Op de paar etterbakken na, die niets te zoeken hadden in het gedeelte voor de kinderen tot en met vier jaar, en de ouders die deden alsof ze niets zagen, was het heel gezellig. Altijd een geslaagde manier je kinderen uit te putten. Op de terugweg vielen ze dan ook vrij snel in slaap. De schatjes!


Hoe was jouw Kerst?

Geef een reactie