Tienermoeders | Het verhaal van Cynthia

Van een brave tiener naar tienermoeder. Dat overkwam Cynthia (alias). Vandaag deelt zij haar heftige verhaal met ons. 

Voor mijn relatie was ik een rustige toch vrolijke meid van 16 die deeltijd naar school ging. Naast mijn school had ik een baantje en ging vaak op stap met mijn vriendinnen, broers en zussen.

Alles veranderde toen ik een relatie kreeg. Iets in mijn vertrouwde hem niet maar ik was zo verliefd. Beetje bij beetje trok hij me weg bij mijn vrienden en familie. Dat had ik destijds alleen niet door. Langzamerhand liet hij zich steeds meer van zijn ware kant zien. Hij kon zo kwaad worden, om niets eigenlijk. Van een mobiel smijten in de auto tot mij slaan. Het bleef helaas niet hierbij. Al snel dwong hij mij tot seks. Ik was zo bang. Ik durfde ook niets te zeggen tegen iemand omdat hij mij bedreigde. Volgens hem zou niemand mij geloven en zou ik gestraft worden.

Lees ook: Het verhaal van Loes

Uiteindelijk vertelde ik het een vriend, in vertrouwen. Hij hielp mij hulp in te schakelen. Hij was er bij toen ik de relatie verbrak. Na het verbreken van de relatie heeft mijn ex mij nog wel lastiggevallen, maar dankzij de steun van mijn vrienden en familie kon hij mij niets maken. Gelukkig hield het na een poos op.


Eenmaal mijn leventje weer opgepakt werd ik alsmaar zieker en zieker. Tijdens de onderzoeken dachten ze eerst dat ik een baarmoederontsteking had. Ik durfde mijn verleden en wat mijn ex mij aandeed niet ter sprake te brengen. Aangezien ik maandelijks gewoon ongesteld werd, was zwangerschap niet iets waar ik rekening mee hield. Aan de andere kant, ik was niet aan de pil.

Gezien de syptomen die ik had, werd er zelfs aan darmkanker gedacht.

Tijdens de zoveelste lichamelijke onderzoek drukte de arts ‘verkeerd’ op mijn buik waardoor ik het uitschreeuwde. Een doptone, het apparaat waar verloskundigen het hartje van de ongeboren baby mee kunnen horen, werd erbij gehaald. Ik was duidelijk zwanger. Ik barste in huilen uit. Dat was ook het moment dat ik zowel mijn ouders als de arts alles heb verteld wat ik tijdens mijn relatie met mijn ex meemaakte.

Op het moment dat ik zwanger bleek te zijn, was ik al 5 maanden. Hoewel ik tegen abortus ben, was ik in dit stadium daar ook te laat mee. De meesten mensen reageerden overigens vrij positief, in hoeverre mogelijk. Uiteraard waren er ook mensen die het allemaal schandalig vonden.

Lees ook: Het verhaal van Robert | Mijn vrouw is autistisch

Mijn zwangerschap was zwaar. De toekomst maakte mij bang. Maar het leven dat in mij groeide gaf mij ook kracht.
Mijn bevalling was eigenlijk nog zwaarder. Na ruim 18 uur werd mijn zoon, gezond en al, geboren via de keizersnee.

Mijn ex heb ik het nooit verteld. Mijn zoon en ik hebben geen contact met hem en dat wil ik graag zo houden. Ondertussen zijn we 13 jaar verder, ben ik de trotse moeder van een autistische zoon, getrouwd met een man die mij wel weet te waarderen en respecteren waarmee ik een dochter heb. Ik schaam mij niet langer voor wat er is gebeurd. Het ligt mij nog steeds wel gevoelig. Met mijn verhaal hoop ik andere meiden, in een vergelijkbare situatie, hoop te geven. Je staat er niet alleen voor. Het wordt alleen beter als je om hulp vraagt.

Wil jij ook anoniem je verhaal kwijt? Neem gerust contact met mij op.

16 gedachten over “Tienermoeders | Het verhaal van Cynthia

  1. Vreselijk wat je hebt meegemaakt. Goede keuze dat je ex niet op de hoogte is. In mijn omgeving heb ik eens meegemaakt dat het kind daar ontzettend onder heeft geleden. Fijn dat je het nu getroffen hebt met een lieve man en een dochtertje

  2. Wat een super heftig verhaal. Een knappe keuze heb je gemaakt door weg te gaan bij je ex en dan ook nog eens zwanger op die leeftijd. Het is sterk hoe je je leven hebt opgepakt en nu in een goede relatie zit en nog een dochter erbij. Ik wens je hele mooie jaren samen.

Geef een reactie