Tienermoeders | Het verhaal van Mandy

Mandy (alias) heeft op haar 17e haar leven als topschaatster ingeruild voor moederschap. Vandaag deelt zij haar verhaal met ons.

Voor ik zwanger werd schaatste ik bij de top van Nederland. Ik viel dan ook regelmatig in de prijzen. Op een gegeven moment ben ik, samen met mijn vriend, naar de huisarts gegaan omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Ik werd ook niet ongesteld en dat baarde me wel zorgen. Ik was welliswaar aan de pil, maar wij gebruikten geen condoom. Volgens de huisarts waren mijn klachten te wijden aan het feit dat ik aan topsport doe. Dat kwam vaker voor, kreeg ik te horen. Ook vertelde hij dat hierdoor mijn menstruatie wel een paar maanden kan uitblijven. Op mijn verzoek werd er wel een zwangerschapstest gedaan. Die bleek negatief. Een opluchting. En toch weer niet. Ik wist nog steeds niet waarom ik mijn voelde zoals ik deed. De huisarts adviseerde mij rust. Het drukke leven dat ik als schaatster leidde kost enorm veel energie.

Een lading van emotie

Twee dagen nadat ik kampioen Winter Triatlon werd, heb ik de huisarts nogmaals gebeld. Ik wilde graag terugkomen aangezien ik geen goed gevoel had over wat ik voelde. Ook al was ik volgens de tweede zwangerschapstest niet zwanger, wilde de arts aan mijn buik voelen. Het duurde niet lang of ze bevestigde mijn vermoedens, ik was wel degelijk zwanger. De arts kon duidelijk de baby voelen. Een lading van emotie was dat. Ik ben blij dat mijn vriend overal bij was.
In het ziekenhuis werd er een echo gemaakt om te kijken hoe ver ik was. Wat bleek, ik was al 23 weken en 4 dagen zwanger.

Bang mijn ouders teleur te stellen

Op de terugweg naar huis heb ik mijn moeder een appje gestuurd met de vraag of wij in de avond eens konden praten. Ik was zo ontzettend bang dat ze mij het huis uit gooien als ze horen dat ik zwanger ben.

Het heeft wel een half uur geduurd voor ik de woorden uit mijn mond kreeg. Gelukkig was mijn moeder niet boos. Ze moest er zelfs om lachen. ”Dit heb je zelf gedaan, niet wij’. Mijn vader, daarintegen, sliep op dat moment. Hem vertelde mijn moeder het de volgende dag. Ik was nog banger voor zijn reactie dan voor de toekomst op dat moment.

Lees ook: De zeldzame ziekte van Dyson

Nadat mijn moeder het mijn vader vertelde, kwamen ze samen naar mijn kamer. Mijn vader vertelde gelukkig al snel dat hij niet boos of teleurgesteld was. Ik barste in huilen uit. Dat was een ontlading.

In het ziekenhuis heb ik eerst een gesprek gehad met de gyneocoloog en mijn moeder. Mijn vriend zat op dat moment in de wachtkamer. Hem heb ik er later bijgeroepen. In mijn hart wist ik heel goed wat ik wilde maar het uitspreken durfde ik niet. Ik wilde mijn vader niet teleurstellen. Nadat ik hem nog even aan de lijn had en hij nogmaal bevestigde niet boos of teleurgesteld te zijn, vertelde ik de gyneocoloog dat mijn vriend en ik het kindje dolgraag willen houden.

Daag carrière als topsporter

Iedereen in mijn omgeving was redelijk geschokt, begrijpelijk, maar over het algemeen werd er positief gereageerd. Mijn vriendinnen hebben mij enorm geholpen tijdens de zwangerschap en daarna. Wat een rijkdom, zoveel lieve mensen om je heen. Wel moest ik mijn carrière als topsporter gedag zeggen. Dat viel mij op dat moment wel zwaar.

Mijn zwangerschap verliep verder goed. Heel goed zelfs. Geen kwaaltjes of pijntjes. Ik mocht vervroegd examen doen op school. Wat ben ik trots dat ik dat heb doorgezet. Ik haalde mijn diploma, met mijn dikke toeter maar ik deed het wel.

Lees ook: Het verhaal van Loes

Met 41 weken ben ik in het ziekenhuis bevallen van een gezond meisje. Om half acht ’s ochtend braken mijn vriezen en om acht over half 11 in de avond werd onze dochter geboren. Twee weken later, werd ik 18.

Inmiddels zijn we zeven maanden verder. Mijn vriend van 27 en ik zijn op dit moment drie jaar samen. Nog steeds dol gelukkig met elkaar en onze kleine meid. Het leven heb ik weer redelijk opgepakt. Ik ga weer naar school en doe ook weer veel aan sporten.
Het gaat goed met ons. De kleine meid is een vrij makkelijke baby. Mijn vriend heeft een eigen stoffeerders bedrijf. Hierdoor hebben wij het gelukkig financieel ook niet slecht.

Gebruik dubbele anticonceptie!

Tips die ik andere tieners wil meegeven is, gebruik dubbele anticonceptie. Ook al ben je netjes aan de pil, een condoom is geen overbodige luxe. Geen enkele anticonceptie is 100 % veilig. Door een dubbele bescherming is de kans op een zwangerschap vele malen kleiner.
Mocht je het gevoel hebben dat je zwanger bent, dan is het echt oké om druk te leggen op de artsen indien je niet serieus wordt genomen.
Communicatie! Praat er met je partner over. Over de gevoelens, over de toekomst. Praat er met je ouders over. Ze komen er toch achter.

4 gedachten over “Tienermoeders | Het verhaal van Mandy

  1. Her lieve mensen bedankt voor jullie lieve berichtjes niet bang zijn ik schaats nog steeds en bijn weer op hoog niveau hihu maar wel lieff jullie berichtjes

Geef een reactie